„Gdy się modlicie nie bądźcie jak obłudnicy. Oni lubią w synagogach i na rogach ulic wystawać i modlić się, żeby się ludziom pokazać. (…) Ty zaś, gdy chcesz się modlić, wejdź do swej izdebki, zamknij drzwi i módl się do Ojca twego, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie”.

„Na modlitwie nie bądźcie gadatliwi jak poganie. Oni myślą, że przez wzgląd na swe wielomówstwo będą wysłuchani. Nie bądź podobni do nich. Albowiem wie Ojciec wasz, czego wam potrzeba, wpierw zanim Go poprosicie” (Mat. 6, 5-8).

Modlić się w skrytości. Ludzie po prostu klepią tę modlitwę. Jezus dał słowa, ale chodziło mu o to, żeby modlić się z pewnym zrozumieniem i z głębi serca. Wtedy modlitwa ma moc.

Jezus zdecydowanie podkreślił prymat wartości duchowych. Ale nie znaczy to, że negował wartości materialne. Nie można dwom panom służyć… (Mat. 6,19-24). Nie można jednocześnie służyć Bogu i mamonie, ale nie można również wysnuwać takich wniosków, że tylko ścieżka duchowa i już nic, asceza.

Głupotą jest troska o dzień powszedni (Mat. 6,25-34). Jeśli ktoś zajmuje się np. afirmacjami, i one mają podstawę duchową, to dokładnie sprawdzają się te słowa Ewangelii. Bo jak ktoś się troszczy o coś, to on zapomina, nie ma czasu na rzeczy duchowe. A Jezus mówi: „wy najpierw pomyślcie o Królestwie Bożym, a to wszystko samo wam przyjdzie”.

Nie warto się troszczyć o takie rzeczy – im więcej będziemy się troszczyć, tym mniej będziemy to kontrolować. A jeśli przestaniemy się o to troszczyć i zaczniemy polegać na Bogu, to zaczniemy to kontrolować (Mat., 6,27). Jeżeli człowiek się troszczy, to znaczy, że nie polega na Bogu.