Nauki Zbawiciela i objawienie tajemnic i spraw (rzeczy) okrytych tajemnicą, nawet tych, o których myślał Jan, jego uczeń.
I zdarzyło się to pewnego dnia, kiedy Jan brat Jakuba, - którzy byli synami, Zebedee - wstąpił do świątyni, zaproszony przez Faryzeusza zwanego Arimanius, i rzekł on do niego: "Gdzież jest twój mistrz, za którym podążasz?" I on odpowiedział mu: " Odszedł do miejsca, z którego przybył". Faryzeusz rzekł do niego,: "Podstępem ten Nazareńczyk oszukał cię (zwiódł) i napełnił twoje uszy kłamstwem i zamknął twoje serce i odwrócił cię od tradycji twych ojców." Kiedy ja, Jan usłyszałem te rzeczy oddaliłem się od świątyni ku pustynnemu miejscu. I zagniewało się wielce serce moje, mówiąc:, "Dlaczego więc Zbawiciel został powołany, i dlaczego został wysłany na świat przez swego Ojca, i kim jest Ojciec, który go wysłał, i jakiego rodzaju jest ta wieczność, do której się udamy? Co miał na myśli mówiąc do nas:" Ta wieczność, do której się udacie jest niezniszczalna (wieczna), ale nie powiedział nam, co będzie dalej, co to jest?" Natychmiast, chwilę po mojej kontemplacji nad owymi sprawami, ujrzałem niebiosa otwierające się i całe stworzenie poniżej nieba zajaśniało i świat się zatrząsł. Wystraszyłem się i spojrzałem i zobaczyłem w świetle młodzieńca, który stał przede mną. Kiedy na niego spojrzałem stał się starcem. I zmienił swoją podobiznę (obraz) znowu i stał się jak sługa (służący). Nie było jednak przede mną mnogości (wielości), lecz był to obraz z wielością form w świetle i obraz stawał się każdą z osobna i obraz miał 3 formy.
I rzekł do mnie, "Dlaczego wątpisz, dlaczego się boisz? Ten obraz nie jest ci obcy prawda? - nie bój się! - Ja jestem tym, który jest z tobą zawsze. Ja jestem Ojcem, Ja jestem Matką, Ja jestem Synem. Ja jestem nieskalany i niezniszczalny (niesprzedajny,nieprzekupny). Teraz przybyłem, aby powiedzieć ci, co jest, co było i co nadejdzie, aby się wydarzyć, i aby powiedzieć ci, co dotyczy, niewzruszonej rasy idealnego człowieka.Zatem teraz unieś swą twarz abyś mógł otrzymać (zobaczyć) rzeczy, które ci przekażę dzisiaj abyś mógł powtórzyć je swoim pokrewnym duszom, które pochodzą od niewzruszonej rasy idealnego człowieka.
I zapytałem, aby się dowiedzieć, i on odparł: " Monad jest królestwem, nad którym nic nie ma. Jest on, który istnieje jako Bóg i Ojciec wszystkiego, Niewidzialny, który jest ponad wszystkim, który istnieje jako niezniszczalny, który jest (istnieje) w czystym świetle, na które, (do którego) nie może spojrzeć żadne oko.
"On jest Niewidzialnym Duchem, o którym nie można myśleć jako o Bogu, lub czymś podobnym. Bo jest on czymś więcej niż bóg, odkąd nie ma nić ponad nim, bo nie ma nad nim żadnych panów (władców). Nie istnieje on jako coś jemu samemu podległe, bo wszystko istnieje w nim. On to jest tym, który ustanowił siebie samego. On jest wieczny, odkąd nie potrzebuje niczego. Jest całkowitą doskonałością. Nie odczuwa braku niczego, co mogłoby go uzupełnić; raczej jest zawsze całkowicie idealny w świetle. Jest bezgraniczny, odkąd nie ma nikogo przed nim, kto mógłby go ograniczać. Jest niezgłębiony odkąd nie ma nikogo przed nim, kto mógłby go zbadać (zgłębić). Jest niezmierzony odkąd nie ma nikogo przed nim, kto mógłby go zmierzyć. Jest niewidzialny odkąd nikt go nie widział. Jest odwieczny odkąd istnieje odwiecznie (wiecznie). Jest niewysłowiony odkąd nikt nie był wstanie pojąć go, aby mówić o nim. Jest nienazwany odkąd nie ma nikogo przed nim, aby nadać mu imię.
"On jest niezmierzonym światłem, które jest czyste, święte i nieskazitelne. Jest niewysłowiony będąc idealny w niezniszczalności. Nie jest on w idealności ani błogosławioności ani boskości, ale jest o wiele ponad tym. Nie jest materialny (cielesny) i niematerialny (pozacielesny). Nie jest ani duży ani mały. Nie możliwości, aby powiedzieć:,
"Jaka jest jego wielkość" lub, "Jaka jest jego jakość", bo nikt go nie zna. Nie jest on nikim spomiędzy innych stworzeń (bytów), raczej jest o wiele ponad nimi. Nie to, że on jest ponad wszystkim, ale jego istota nie ma udziału w wieczności ani w czasie. Dla niego, który ma udział w wieczności zostało przygotowane uprzednio. Czas nie został wyznaczony dla niego, od kiedy nie otrzymuje nic od innego, bo byłoby to otrzymane jako wypożyczone. Dla niego, który poprzedza kogoś, kto nie ma niedostatku, że może otrzymać od niego. Lecz raczej jest ostatni, który patrzy na wyczekujący na niego w jego świetle.
"W idealności majestatu. Jest on czysty, niezmierzony umysł. Jest on wiecznością dającą wieczność. Jest życiem dającym życie. Jest błogosławieństwem dającym błogosławieństwo. Jest wiedzą dającą wiedzę. Jest dobrocią dająca dobroć. Jest litością i odkupieniem dającym litość. Jest łaska dającą łaskę nie, dlatego że jest w jej posiadaniu, ale dlatego, że daje niemierzalne i nieporównywalne światło.".
"Jak mam z tobą mówić o nim? Jego wieczność jest niezniszczalna, całkowicie i istnieje w ciszy, dająca wytchnienie i poprzedzająca wszystko. Bo on jest głową wśród wszystkich wieków (wieczności), i on jest tym, który daje im siłę w jego dobroci. My nie wiemy o nieopisanych rzeczach, i nie rozumiemy, czym jest niezmierzoność, oprócz tego, który przybył pierwszy od niego, mianowicie od Ojca. On jest tym, który powiedział nam to sam. To jest ten, który patrzy na siebie w świetle, które go otacza, mianowicie źródle wody życia. I to jest ten, który daje wszystko wiekom (wiecznościom) w każdy sposób, który spogląda ponad swoje wyobrażenie, które widzi w źródle Ducha. To jest ten, który umiejscawia swoje pragnienie w wodzie, - światości, która jest źródłem światłości-wody, która go otacza.
"I jego myśl przekształciła się w czyn, i ona pojawiła się, mianowicie ona która pojawiła się przed nim w jasności jego światła. To jest pierwsza siła, która była przed nimi wszystkimi i która pojawiła się z jego umysłu. Ona jest przezornościa (zapobiegliwością,pramyślą) wszystkiego - jej światło świeci jak jego światło - idealna siła, która jest wyobrażeniem niewidzialnego, dziewiczego Ducha, który jest idealny. Pierwsza siła, chwała (piękno) Barbelo, idealna chwała (ideał piękna) w wiekach (wiecznościach), chwała (piękno) objawienia, ona sławiła dziewiczego ducha, i ona wysławiała go, ponieważ dzięki niemu się pojawiła. To jest pierwsza myśl, jego wyobrażenie; ona stała się łonem wszechrzeczy, ona była przed nimi wszystkimi, Matka-Ojciec, pierwszy człowiek, święty Duch, potrójna męskość, potrójna siła, potrójna nazwa anorogenicznego, i odwieczna wieczność (wiek) pomiędzy niewidzialnymi, i pierwszy przybyły, (który przybył).
"Ona poprosiła niewidzialnego, dziewiczego ducha - to jest Barbelo, - aby dać jej przedwiedzę (zanim coś się wydarzy). I Duch się zgodził. I kiedy otrzymała zgodę, przedwiedza pojawiła się, i stanęła przed przezornością; powstała z myśli niewidzialnego, dziewiczego ducha. Sławiła go i jego idealną siłę, Barbelo, bo przez wzgląd na nią (dla niej) to powstało.
"I poprosiła ponownie, aby przyznać niezniszczalność, i zgodził się. Kiedy on się zgodził, niezniszczalność pojawiła się i stanęła przed myślą i przewiedzą (prawiedzą). Sławiło Jednego niewidzialnego i Barbelo, jednego, dla którego stały się istnieniami.
"I Barbelo poprosiła, aby przyznać jej wieczne życie. I niewidzialny Duch zgodził się. I kiedy się zgodził, pojawiło się życie wieczne, i byli obecni i sławili niewidzialnego Ducha i Barbelo, dla niego oni stali się istnieniami (bytami).
"I poprosiła ponownie aby obdarować ją prawdą. I niewidzialny Duch zgodził się. I kiedy się zgodził, prawda przybyła, i oni uczestniczyli uczestniczyli sławili niewidzialnego, wspaniałego Ducha i jego Barbelo, przez wzgląd na którego oni (one) stały się istnieniami.
"To jest piąta (piąty) wieczność (wiek) Ojca, który jest pierwszym człowiekiem, obrazem niewidzialnego Ducha, jest przedmyslą (pramyslą), jak Barbelo, i myśl, i przedwiedza (prawiedza), i niezniszczalność, i wieczne życie, i prawda. To anorogeniczna piąta (piąty) wieczność (wiek), która jest dekadą wieczności (wieku), którą jest Ojciec.
"I spojrzał na Barbelo z czystym światłem, które otaczało niewidzialnego Ducha, i z iskrami, i poczęła dziecko od niego 9z niego). I stworzył (spłodził) iskrę światła - świetlne podobieństwo błogosławioności. Ale nie było równe jego wielkości. To było tylko spłodzone dziecko z Ojca, czystego światła. "I niewidzialny, dziewiczy Duch rozradował się ze światła, które pojawiło się, które zostało przyniesione (pojawiło się) jako pierwsze, siłą jego przedmysli (pramysli), którą jest Barbelo. I namaścił je swą dobrocią aż stało się idealne, nie brakowało mu dobroci, ponieważ miał namaszczenie w dobroć niewidzialnego Ducha. I towarzyszyło mu jak je wypełniał. I natychmiast, kiedy otrzymało od Ducha, sławiło świętego Ducha i idealną przemyśl, (pramysl), przez wzgląd, na których ono przybyło. "I poprosiło, aby dać (ofiarować) je robotnikowi, co jest zamiarem, i on zgodził się z radością. I kiedy niewidzialny Duch zgodził się, i myśl (decyzja) przybyła (stała się), i towarzyszyła Chrystusowi, sławiąc jego i Barbelo. I wszystko to stało się istota w ciszy ( zaistniało w ciszy). "I myśl chciała przekształcic w czyn przez słowo niewidzialnego Ducha. I jego wola stała się czynem i objawiła się w myśli (umysle), i światło wysławiało je. I słowo podążyło za wolą. Bo z powodu słowa, Chrystus boskie Samorództwo stworzył wszystko. I wieczne życie i jego wola, i myśl (umysł), i pramysl (przemyśl), służyły i sławiły niewidzialnego Ducha i Barbelo, przez wzgląd, na których one stały się istnieniami (zaistniały). "I święty Duch zakończył boskie Samorództwo, jego syn, razem z Barbelo, której mógł towarzyszyć (służyć) towarzyszyć, potężny, niewidzialny, dziewiczy Duch jako boskie Samorództwo, Chrystus którego on uhonorował potężnym głosem. Pojawił się przez pramyśl (przemyśl). I niewidzialny, dziewiczy Duch umieścił boskie Samorództwo jako prawde ponad wszystkim. I uczynił poddanymi mu wszystkie autorytety, i prawdę która jest w nim, tak że może on poznac i wiedzieć wszystko co zostało nazwane imieniem wywyższone ponad każde imię (nazwę). Dlatego imie to będzie wspomniane dla tych którzy będą tego godni.
"Z powodu światła, którym jest Chrystus, i niezniszczalności, poprzez dar od Ducha, pojawiły się 4 światła od (z) boskiego Samorództwa. Spodziewał się, że mogą mu towarzyszyć. I trzy to: wola, myśl i życie. I 4 siły to: zrozumienie, łaska, percepcja(odczucie) i rozwaga. Łaska należy do światła-wieczności zwanego Armozel, który jest pierwszym aniołem. I są 3 inne wieczności z tą wiecznością: łaska, prawda i kształt (forma). I drugie światło to Oriel, który został umieszczony ponad drugą wiecznością (drugim wiekiem). I są trzy inne wieczności wraz z nim: koncepcja (zapłodnienie), percepcja(odczucie), i pamięć. I trzecie światło to Daveithai, który został umieszczony powyżej trzeciej wieczności. I są z nim 3 inne wieczności: zrozumienie, miłość i pomysł. I czwarta wieczność została umieszczona ponad czwartym światłem, którym jest Eleleth. I są 3 inne wieczności wraz z nim: perfekcja(idealność) pokój i mądrość. To są 4 światła, które towarzyszą boskiemu Samorództwu, i to jest 12 wieczności (wieków), które towarzyszą synowi potężnego, Samorodczego, Chrystusowi poprzez wole i dar niewidzialnego Ducha. I 12 wieczności (wieków) należy do syna Samorództwa. I wszystkie rzeczy zostały ustanowione przez wolę świętego Ducha poprzez Samorództwo.
"I z prawiedzy (przedwiedzy) idealnego umysłu, przez objawienie woli niewidzialnego Ducha oraz woli Samorództwa, pojawił się idealny Człowiek, pierwsze objawienie i prawda. To jest ten którego dziewiczy Duch nazwała Pigera-Adamas, i umieścił go ponad pierwsza wieczności wraz potężnym, Samorództwem, Chrystusem, poprzez pierwsze światło Armozel; i z nim są jego siły (moce). I niewidzialny dał mu duchowość niezniszczalną siłę. I przemówił on i sławił i wychwalał niewidzialnego Ducha mówiąc: 'To ze względu na jego dobro wszystko stało się istnieniem i wszystko powróci do niego. Będę wychwalał i sławił go i Samorództwo i wieczność trzech: Ojca, Matkę i Syna, idealną siłę (moc).'."
" I umieścił swojego syna Setha ponad drugą wiecznościa w teraźniejszości drugiego światła Oriela. I w trzeciej wieczności (wieku) nasienie Setha zostało umieszczone ponad trzecim światłem Daveithai. I dusze świętych zostały tam umieszczone. I w czwartej wieczności były dusze tych, którzy nie znali Pleromy (Boskiej Siły, Pełni Boga), i którzy nie żałowali wcale, lecz wytrwali w uporze chwilę i żałowali później; oni są przy czwartym świetle Eleleth. To są stworzenia, które sławia niewidzialnego Ducha." "I Zofia z Epinoi, będąca wiecznością, poczęła z mysli jej samej i niewidzialnego Ducha i przedwiedzy (prawiedzy).Chciała wydac podobieństwo swoje bez zgody Ducha, -on nie zaakceptował-, i bez jej współmałżonka, i bez jego rozważenia. I chociaż osoba z jej męskości nie zaakceptowała tego, i nie otrzymała jej zgody, pomyślała bez zgody Ducha i za jej wiedzą i zgodą przyniosła naprzód (wydała). I ponieważ miała w sobie niezniszczalną moc, jej myśl nie była daremna. I coś wydobyło się z niej, co było niedoskonałe i inne od jej wyglądu, ponieważ stworzyła to bez swojego małżonka. I było to inne niż podobieństwo jego matki, bo miało inny kształt. "I kiedy zobaczyłą konsekwencje swojego pragnienia, potomstwo zmieniło kształt na węża o lwiej twarzy. I oczy jego były jak żarzące się ognie z błyskami. Odesłała je od siebie, poza to miejsce, aby nikt z nieśmiertelnych nie mógł zobaczyć, co stworzyła w swej niewiedzy (ignorancji). I otoczyła je świetlistymi chmurami, i po środku chmury umieściła tron, aby nikt nie mógł zobaczyć go oprócz świętego Ducha, który zwany jest matką żywych. I nazwała go imieniem Yaltabaoth. "To jest pierwszy władca, który wziął swą wielką siłę od swej matki. I odsunął się od niej i oddalił od miejsca, w którym się narodził. Stał się silny i stworzył dla siebie (swoich potrzeb) inne wieczności z płomienia świetlnego (oświeconego) ognia, który istnieje nadal. I połączył się ze swą arogancją, która jest w nim, i począł autorytety dla siebie. Imię pierwszego jest Athoth, którego pokolenia zwą żniwiarzem,. Drugi to Harmas, który jest okiem zawiści (istotą zawiści). Trzeci to Kalila-Oumbri. Czwarty to Yabel. Piąty to Adonaiou, zwany Sabaoth. Szósty to Cain, którego pokolenia człowieka zwą słońcem. Sódmy to Abel. Ósmy to Abrisene. Dziewiąty to Yobel. Dziesiąty to Aroumpieel. Jedenasty to Melceir-Adonein. Dwunasty to Belias, to ten, który jest ponad głębiami Hadesu. I ustanowił 7 królów - każdy odpowiadający firmamentowi w niebiosach, ponad siedmioma niebiosami, niebiosami pięciu ponad głębią otchłani, aby mogli rządzić (panować). Podzielił swój ogień między nich, ale nie wysłał naprzód z siły światła, którą wziął od swej matki, bo jest niewiedzą ciemności.
"I kiedy światło zmieszało się z ciemnością, sprawiło, że ciemność pojaśniała. I kiedy ciemność zmieszała się ze światłem, zaciemniła światło i stało się ono ani światłem ani ciemnością, lecz stało się mrokiem.
"Teraz władca, który jest słaby ma trzy imiona. 1 Imię to, Yaltabaoth, 2 imię to Saklas, i 3 imię to Samuel. I jest bezbożny w swej arogancji, która jest w nim. Dlatego powiedział, 'Ja jestem Bogiem i nie ma innego Boga oprócz mnie', bo jest on nieświadom w swej sile miejsca, z którego pochodzi.
"I władca stworzył siedem sił (mocy) dla siebie, i siły (moce) stworzyły dla siebie 6 aniołów dla każdego jednego aż było ich 365. I to są ciała należące do imion: 1- Athoth, o twarzy owcy; 2 - Eloaiou, o twarzy osła; 3 - Astaphaios, o twarzy hieny; 4 - Yao, o twarzy węża; 5 - Sabaoth, o twarzy smoka; 6 - Adonin, o twarzy małpy; 7 - Sabbede, o twarzy jaśniejącej ogniem. To jest siedmiokrotnośc tygodnia.
"Ale Yaltabaoth miał mnóstwo twarzy, więcej niż każdy z nich, tak, że mógł założyć twarz przed nimi, według własnego uznania, kiedy jest pomiędzy serafinami. Podzielił się z nimi ogniem; dlatego stał się Panem nad nimi wszystkimi. Z powodu mocy, jaką posiadł od światła swej matki, nazwał się Bogiem. I nie był posłuszny wobec miejsca, z którego pochodził. I zjednoczył 7 sił(mocy) w swym zamiarze z autorytetami (władzami), które były z nim. I kiedy przemówił tak się stało. I nazwał każdą z sił (mocy) zaczynając od najwyższej: 1 dobroć- Athoth; 2 przedwiedza(prawiedza) - Eloaio; 3 boskość - Astraphaio; 4 statekPana - Yao; 5 królestwo - Sabaoth; 6 zawiść - Adonein; 7 zrozumienie - Sabbateon. I mają one swoje odpowiedniki na firmamencie do każdej wieczności - niebios. Dano im imiona według chwały, która przynależy niebiosom za zniszczenie mocy (sił). I w imionach nadanych im przez Twórcę była siła. Ale imiona, które im nadano według chwały przynależącej niebiosom oznaczała dla nich zniszczenie i bezsilność. Dlatego mieli dwa imiona.
"I stworzył [] wszystko, zorganizował według pierwotnego kształtu pierwszej wieczności (pierwszego wieku), która stała się istnieniem, aby mógł tworzyć ich jako niezniszczalnych. Nie, dlatego że widział niezniszczalnych, ale siła w nim będąca, którą wziął od swej matki stworzyła (wytworzyła) w nim podobieństwo kosmosu. I kiedy zobaczył stworzenie, które go otaczało i wielość aniołów wokół niego, którzy przybyli naprzód przed nim powiedział do nich: 'Jestem zazdrosnym Bogiem, i nie ma innego Boga oprócz mnie'. Ale ogłosiwszy to wskazał aniołom, którzy mu towarzyszyli, że istnieje inny Bóg. Bo gdyby nie było innego, to, o kogo mógłby być zazdrosny?
"Wtedy matka zaczęła poruszając się tam i z powrotem. Uświadomiła sobie brak, kiedy jasność jej światła osłabła. I stała się ciemna, ponieważ jej małżonek nie zgodził się z nią.
I powiedziałem " Panie, co to znaczy, że poruszała się tam i z powrotem?" Ale on uśmiechną się i rzekł, "Nie myśl, że to jest tak jak powiedział Mojżesz, ponad wodą." Nie, ale kiedy ona zobaczyła dzikość, która się wydarzyła, i kradzież, jakiej dopuścił się jej syn, żałowała. I zawładnęło nią zapomnienie w ciemności niewiedzy, i zawstydziła się. I nie śmiała powrócić, ale poruszała się tam i z powrotem. "I arogancki zabrał siłę (moc) swej matce. Bo był nieświadom, że istnieje ktoś poza jego matką. I kiedy zobaczył mnogość aniołów, których stworzył, wtedy wywyższył się ponad nich. "I kiedy matka rozpoznała, że okrycie z ciemności nie było doskonałe, wiedziała już, że jej małżonek nie zgodził się z nią. I żałowała szlochając (rozpaczając). I cała Pleroma słyszała jej modlitwę żalu, i pochwalili ją na wpół niewidzialną, dziewiczy Duch. I zgodził się; i kiedy niewidzialny Duch się zgodził, święty Duch napełnił ją w całości pleromy(pełnią Boga). Ale nie był to jej mąż ten który do niej przybył, ale on przybył do niej przez plerome w porządku aby mógł naprawić (uzupełnić) jej brak (niedostatek). niedostatek została zabrana nie do swej wieczności ale powyżej jej syna, aby mogła być w dziewiątym dopóki nie uzupełni swego niedostatku (braku). "I głos przybył z wywyższonej wieczności-niebios: 'Człowiek istnieje i syn Człowieka'. I władca władców, Yaltabaoth usłyszał i pomyślał że głos pochodzi od jego matki. I nie wiedział skąd pochodził. I wyłożył im, o świętym i idealnym Matce-Ojcu, całkowitej przedwiedzy (prawiedzy), wyglądzie niewidzialnego tego który jest Ojcem wszystkiego od którego wszystko zaistniało, pierwszym Człowieku (pierwszemu Człowiekowi). Dlatego ujawnił swoje podobieństwo w ludzkiej postaci.
"I cała wieczność władcy władców potroiła się i fundamenty otchłani zadrżały. I z wód które były ponad materią, spód zajaśniał (został oświetlony), poprzez ukazanie się jego podobizny, która się objawiła. I kiedy wszystkie autorytety i władca władców popatrzyli ujrzeli cały region spodu oświetlony. I przez światło zobaczyli kształt podobizny w wodzie.
"I powiedział do swych doradców którzy go otaczali,'Chodźcie, stwórzmy człowieka na podobieństwo Boga i nasze, tak aby obraz jego stał się światłem dla nas'. I stworzyli poprzez możliwości(bogactwo) poszczególnych sił odpowiadające charakterystykom jakie zostały im dane. I każdy autorytet (doradca) wyposażony charakterystycznie w kształt wyobrażenia jakie zobaczył w jego naturalnej formie (kształcie). Stworzył istotę na podobieństwo pierwszego, idealnego Człowieka. I rzekli, 'Nazwijmy go Adam, aby jego imię mogło stac się mocą światła dla nas'. " I moce rozpoczęły: 1- dobroć stworzyła duszę kości 2- prawiedza (przedwiedza) stworzyła duszę muskulatury 3- boskość stworzyła duszę ciała 4- pańskistatek (statekPana) stworzył duszę szpiku 5- królestwo stworzyło duszę krwi 6- zawiść stworzyła duszę skóry 7- zrozumienie stworzyło duszę włosów I wiele aniołów towarzyszyło mu i otrzymali od mocy siedem substancji naturalnego kształtu uporządkowanych aby stworzyć proporcje członków i odpowiednio pracując nad każdą z części. "Pierwszy przystąpił do tworzenia głowy. Eteraphaope-Abron stworzył głowę; Meniggesstroeth stworzył mózg; Asterecheme prawe oko; Thaspomocha lewe oko; Yeronumos prawe ucho; Bissoum lewe ucho; Akioreim nos; Banen-Ephroum usta; Amen zęby; Ibikan zęby mądrości; Basiliademe migdałki; Achcha języczek na końcu podniebienia; Adaban kark; Chaaman vertebrae; Dearcho gardło; Tebar prawe ramię; []lewe ramię; Miniarcon prawy łokieć; [] lewy łokieć; Abitrion prawe przedramię; Evanthen lewe przedramię; Krys prawa dłoń; Beluai lewa dłoń; Treneu palce prawej dłoni; Babel palce lewej dłoni; Kriman paznokcie u rąk; Astrops prawa pierś; Barroph lewa pierś; Baoum prawy bark; Ararim lewy bark; Areche brzuch; Phthave pępek; Senaphim podbrzusze; Arechethopi prawe żebra; Zabedo lewe żebra; Barias prawe biodro; Phnouth lewe biodro; Abenlenarchei rdzeń/szpik kostny; Chnoumeninorin kości; Gesole żołądek; Agromauna serce; Bano płuca; Sostrapal wątrobę; Anesimalar śledzionę; Topithro jelita; Biblo nerki; Roeror ścięgna; Taphreo kręgosłup; Ipouspoboba żyły; Bineborin arterie; Atoimenpsephei jego są tchnienia które są we wszystkich członkach; Entholeia całe ciało; Bedouk prawy pośladek; Arabeei lewy penis; Eilo jądra; Sorma genitalia; Gorma-Kajochlabar prawe udo; Nebrith lewe udo; Pserem nerki z prawej nogi; Asaklas lewa nerka; Ormaoth prawa noga; Emenum lewa noga; Knyx goleń prawa; Tupelon goleń lewa; Achiel prawe kolano; Phnene lewe kolano; Phiouthrom prawa stopa; Babel czubki palców (opuszki); Trachoun lewa stopa; Phikna czubki palców (opuszki); Miamai paznokcie u stóp; Labernioum [] - tekst nieczytelny w oryginale (nieprzetłumaczony na angielski)*
" I ci którzy zarządzali wszystkimi innymi to: Zathoth, Armas, Kalila, Jabel (Sabaoth, Cain, Abel). I ci którzy szczególnie byli aktywni przy członkach to: głowa - Diolimodraza, kark- Yammeax, prawe ramię - Yakouib, lewe ramię - Verton, prawa ręka - Oudidi, lewa Arbao, palce prawej dłoni - Lampno, palce lewej dłoni - Leekaphar, prawa pierś - Barbar, lewa pierś - Imae, klatka piersiowa - Pisandriaptes, prawy bark - Koade, lewy bark - Odeor, prawe żebra - Asphixix, lewe żebra - Synogchouta, brzuch - Arouph, łono Sabalo, prawe udo - Charcharb, lewe udo - Chthaon, genitalia - Bathinoth, prawa noga - Choux, lewa noga - Chucha, prawa goleń - Aroer, lewa goleń - Toechtha, prawe kolano - Aol, lewe kolano - Charaner, prawa stopa - Basta, lewa stopa - Marephnounth, czubki palców - Archentechtha, czubki palców - Abrana.
"Siedmiu ma moc nad nimi wszystkimi: Michale, Ouriel, Asmenedas, Saphasatoel, Aarmouriam, Richram, Amiorps. I ten który rządzi zmysłami Archendekta; i ten który rządzi odbiorem (bodźców) Dietharbathas; i ten który rządzi wyobraźnią Oummaa; i ten który jest nad układem Aachiaram, i ten który jest nad całym impulsem Riaramnacho.
"I każdy z demonów które są w całym ciele jest zdeterminowany przez 4: gorączkę, zimno, wilgotność suchość. suchość matka ich wszystkich jest materia. I ten który włada gorączką to Phloxopha, I ten który włada zimnem to Oroorrothos, i ten który włada suchością to Erimacho, i ten który włada wilgotnościa to Athuro. I matka ich wszystkich jest Onorthochrasaei, stojąca pośrodku, od kiedy jest nieograniczona, i miesza się przyjemność nimi wszystkimi. I jest prawdziwym budulcem, bo oni na niej się karmią.
"Czterej władcy demonów to: Ephememphi, do którego należy przyjemność. Nenentophni do którego należy smutek, Blaomen, do którego należy strach. A matka ich wszystkich jest Aesthesis-Ouch-Epi-Ptoe. I od 4 demonów wychodzą namiętności. I ze smutku : zawiść, zazdrość, nieszczęście, kłopoty, ból, znieczulica(nieczułość), lęk, żałobaect. A z przyjemności: bardziej dzikie obszary, i pusta duma, i podobne rzeczy. I z pożądania: wściekłość, gniew, zgorzkniałość, gorzkie namiętności, nienasycenie i podobne rzeczy.I ze strachu: przerażenie, lizusostwo, agonia, wstyd. Wszystko to są rzeczy potrzebne na równie ze złymi. Ale wewnątrz ich prawdziwej natury jest Ankaro, który jest głową materialnej duszy, i należy do siedmiu zmysłów Ouch-Epi-Ptoe.
"To jest liczba aniołów; razem jest ich 365. Wszyscy pracowali dopóki nie ukończyli całego ciała. Teraz SA inni zarządzający przypominającymi namiętnościami, których nie wspomniałem. Ale Jeśli życzysz sobie wiedzieć o nich to są spisane w księdze Zoroaster. I wszystkie anioły i demony pracowały dotąd dopóki nie ukończyły naturalnego ciała. I Ich twór był całkowicie niesprawny i nieruchomy przez długi czas.
" I kiedy matka chciała odzyskać moc, która dała wodzowi wodzów, wniosła prośbę do Matki-Ojca wszystkiego, który jest najbardziej miłościwy. Wysłał na mocy świętego dekretu, 5 świateł na dół w miejsce aniołów i wodza wodzów. Doradzili mu, aby oddał moc matki. I rzekli do niego:' Dmuchnij w twarz jego coś ze swego ducha i jego ciało powstanie' I dmuchnął w jego twarz duchem, który jest mocą jego matki, lecz on o tym nie wiedział, bo zył w nieświadomości(niewiedzy). I moc matki wydobyła się z Yaltabaotha do naturalnego ciała, które stworzyli na wyobrażenie jedynego, który istnieje od początku. Ciało poruszyło się nabrało siły i zajaśniało.
" I w tej chwili reszta mocy stała się zazdrosna, ponieważ stał się istotą przez nich wszystkich dali oni moc swoja człowiekowi, człowiekowi jego inteligencja była większa niż tych co go stworzyli i większa niż wodza wodzów. I kiedy ujrzeli, że jaśniał, że mógł myśleć lepiej niż oni, i że był wolny od dzikości, zabrali go i rzucili go w najniższy region całej materii.
"Ale błogosławiony jedyny, Matka-Ojciec, dobrodziejstwo i łaska jedyna, miał litość nad mocą matki, która zostala przyprowadzona od wodza wodzów, bo mogli oni pozyskaćmoc z prawdziwego i czującego ciała. I wysłał przez swego dobrotliwego ducha i jego wielkie miłosierdzie, pomocnika Adamowi, oświeconą Epinoje, która wyszła z niego, która zwana jest Życiem. I towarzyszyła wszelkiemu stworzeniu, przez łącznośc w trudzie(znoju), odbudowując jego pełnie poprzez naukę o przyzwoitości jego rodu(nasienia) i przekazując mu sposób wzniesienia się, drogę, jaką przybył na dół. I oświecona Epinoja była ukryta w Adamie tak ze wodzowie nie widzieli jej, ale tak, aby Epinoja mogła być naprawieniem braku matki.
"I człowiek przybył poprzez cień światła, które jest nim. I jego myślenie było lepsze od tych, którzy go stworzyli. Kiedy spojrzeli do góry, zobaczyli że jego pomysł był lepszy. I postanowili się naradzić z całymi zastępami władców i aniołów. Wzięli ogień i ziemię i wodę i zmieszali je razem z czterema ognistymi wiatrami. I misterną robotą spowodowali wielkie zakłócenie. I doprowadzili Adama do cienia śmierci (zabili go) aby według porządku mogli go stworzyć jeszcze raz z ziemi, ognia i wody i ducha który pochodzi od materii, który jest niewiedzą ciemności i pożądania i fałszywy(nieprawdziwy) duch. To jest grobowiec nowo ukształtowanego ciała, które rabusie odziali jak człowieka i skrępowali zapomnieniem; i stał się śmiertelny. To jest pierwszy, który zszedł na dół i pierwsze oddzielenie. Ale Epinoja światła które było w nim, była tym co obudziło jego myślenie.
"I wodzowie zabrakli go i umieścili w raju. I rzekli do niego: 'Jedz to powoli', bo ich rozkoszą jest gorycz i ich piękno jest zepsute. I ich rozkosz jest oszustwem a ich drzewa są bezbożne, ich owoce są śmiertelnie trujące a ich obietnica jest śmierć. A drzewo ich życia umieścili po środku raju.
"I powiem ci jaka jest tajemnica ich życia, jest to plan który stworzyli razem, na podobieństwo swego ducha. Korzenie tego drzewa są gorzkie a gałęzie są śmiercią, jego cień jest nienawiścią i oszustwo jest w liściach, a kwiaty są maścią zła, a owocem jest śmierć a pożądanie nasionami i kiełkuje w ciemności. Podwójność miejsca tego który zakosztował w Hadesie, i ciemność jest miejscem jego spoczynku.
"Ale to co zwą drzewem wiedzy dobra i zła, którym jest Epinoja światła, stanęli przed ażeby Adam nie mógł spojrzeć w swą kompletność (pełność) i poznać nagość i wstydliwość. Lecz to byłem ja który doprowadził do tego że zjedli."
I rzekłem do zbawiciela," Panie czy to nie był wąż który namówił Adama aby skosztował?" Zbawiciel uśmiechnął się i odparł," Wąż namówił ich aby skosztowali z dzikości płodzenia, rozpusty i zniszczenia, aby Adam mógł być mu użyteczny. I Adam wiedział że był nieposłuszny mu (władcy władców) zobowiązany wobec światła Epinoi które jest w nim, które sprawiło że jego myślenie było sprawniejsze niż wodza wodzów. I (ten drugi) chciał sprowadzić moc którą sam go obdarował. I sprowadził zapomnienie na Adama.
I spytałem zbawiciela, "Co to jest zapomnienie?" I odrzekł, "To nie jest tak jak napisał Mojżesz i jak usłyszałeś. Bo on napisał w swej pierwszej księdze, 'On położył go do snu'(Gn 2:21), ale tak było w jego odczuciu. Dlatego też powiedział przez przepowiednię, 'Uczynię ich serca ciężkie, że nie będą zwracać uwagi i nie zobaczą'(Is 6:10).
"Wtedy Epinoia światła ukryła się w Adamie. I wódz wodzów chciał ją wydostać jego żebra. Ale Epinoia światła nie mogła być uchwycona. Jakkolwiek ciemność prześladowała ją, nie mogła jej złapać (schwycić). I wydobył część jego mocy z niego. I stworzył kolejną istotę, w formie kobiety, na podobieństwo Epinoi która mu się ukazała. I wydobył część którą wziął z mocy człowieka (mężczyzny) dla (do) kobiecej istoty, i nie tak jak Mojżesz powiedział 'z jego żebra'.
"I Adam zobaczył kobietę obok siebie. I w tym momencie oświecona Epinoia ukazała się, i podniosła zasłonę spowijającą jego umysł. I otrzeźwiał z upojenia ciemnością. I rozpoznał swój przeciwstawny obraz, i rzekł, 'To w istocie jest kość z mej kości i ciało z mego ciała.' Dlatego człowiek opuści swego Ojca i matkę i będzie wierny swej żonie, i oboje będą jednym ciałem. Dlatego odeślą mu jego małżonka i opuści on swego ojca i swa matkę ... (3 linijki nieczytelne)
" I nasza siostra Sophia jest tą która zeszła na dół w swej niewinności ażeby poprawić swój niedostatek. Dlatego zwana była Życiem, które jest matką wszystkiego co żyje, przez prawiedzę (przedwiedzę) suwerenności niebios. I przez nią zakosztowali idealnej Wiedzy. I pojawiła się w kształcie orła na drzewie wiedzy, którym jest Epinoia z prawiedzy czystego światła, żebym mógł uczyć ich i wybudzać z głębokiego snu. Bo byli oboje w upadłym stanie, i zorientowali się w swej nagości. Epinoia pokazała się im jako światło; zbudziła ich myslenie.
"I kiedy Yaltabaoth zauważył że odeszli od niego, przeklął swą ziemię. Znalazł kobietę kiedy przygotowywała się dla swego męża. Był jej Panem, jednak nie znał tajemnicy która miała się zdarzyć przez święte postanowienie. I bali się obwiniać go. I pokazał aniołom swą ignorancję (niewiedzę) która w nim tkwiła. I odesłał ich precz poza raj i odział ich w posępna ciemność. I władca władców zobaczył dziewicę która stała przy Adamie, i oświecona Epinoja życia objawiła się w niej. A Yaltabaoth był pełen ignorancji (niewiedzy). Kiedy prawiedza wszystkiego spostrzegła to wysłała kilku i porwali życie z Evy.
"I wódz wodzów uwiódł ją i spłodził z nią dwóch synów; pierwszego i drugiego: Eloim i Yave. Eloim miał twarz niedźwiedzia a Yave twarz kota. Jeden był prawy a drugi nie. Yave był prawy lecz Eloim nie. Yave władał ogniem i płomieniem a Eloim wodą i ziemią. I nazwano ich imionami Cain i Abel dla oszustwa.
" Przenieśmy się do czasów obecnych (dnia dzisiejszego) seksualne obcowanie jest kontynuowane spowodowane przez wodza wodzów. I zasiał seksualne pożądanie w tej która należała do Adama. I stworzył poprzez obcowanie cielesne kopie ciał, i zainspirował ich swoim fałszywym duchem.
"I dwóch wodzów ustanowił nad księstwami, aby mogli władać grobowcem. I kiedy Adam rozpoznał podobieństwo swej własnej prawiedzy, spłodził podobieństwo syna człowieczego. Nazwał go Seth, według sposobu wiecznej rasy. Podobnie matka zesłała swego ducha, który jest jej podobieństwem i kopią tych którzy są w pleromie, bo przygotowuje miejsce (mieszkanie) dla wieczności które przybędą. I skłonił ich aby pili wodę zapomnienia od wodza wodzów ażeby nie mogli sobie przypomnieć skąd pochodzą. W ten sposób nasienie przypomniało na chwilę będąc obecnym (przy nim), ażeby kiedy Duch przyjdzie naprzód ze świętej wieczności, może wskrzesić go i uzdrowić z niedostatku, tak że cała pleroma może (znowu) stać się święta i bez winy."
I rzekłem do zbawiciela, "Panie, czy dusze będą przeprowadzone bezpiecznie do czystego światła?" a on mi odpowiedział, "Wielkie rzeczy powstają w twoim umyśle, lecz trudno jest wyjaśnić je innym oprócz tych którzy należą do niewzruszonej rasy. Ci którzy pochodzic będą od Ducha i z którymi będzie moc, ci będą ocalenie i staną się idealnymi i będą godni wielkości i oczyszczeni w tym miejscu z wszelakiej dzikości i powiązań ze złem. Wtedy nie będą mieli innych trosk niż nieprzekupność samemu, w kierunku czego zwracają uwagę teraz, bez gniewu czy zawiści lub zazdrości lub pożądania i chciwości czegokolwiek. Nie będą zainteresowani niczym oprócz stanu bycia ciałem samym w sobie, które noszą w oczekiwaniu na czas kiedy spotkają odbiorców ciała. Dla tego warci wieczności, wiecznego życia i powołania. Dlatego przetrwają wszystko i znoszą ponad wszystko, aby mogli zakończyć dobrą walkę i odziedziczyć życie wieczne."
I rzekłem do niego, "Panie, dusze które nie wykonają tych zadań ale którzy pochodzą od mocy i Ducha, czy zostaną odrzuceni?" I odrzekł," Jeśli Duch spłynie na nich, będą ocaleni tak czy inaczej, i zmienia się na lepsze. Bo moc będzie pochodzić od każdego człowieka, bo bez niej nikt nie będzie mógł wytrzymać. I po urodzeniu, kiedy Duch życia zwiększy się i moc przybędzie i wzmocni duszę, nikt nie będzie mógł zwieść na manowce zła. Ale ci na których spłynie duch fałszywy utoną i zostaną zwiedzeni."
I powiedziałem, "Panie gdzie pójdą dusze tych którzy wyjdą z ciała?" Uśmiechnął się i odrzekł, "W nich podły duch zyskiwał siłę kiedy błądzili. I pogrzebie dusze i rzuci na pastwę zła, i wyśle je w zapomnienie. I kiedy wyjdzie z ciała i zostanie doprowadzony przed autorytety, który został stworzony przez władcę, i skują je łańcuchami i wtrącą do więzienia, i małżonka także dopóki nie przybierze złagodzonego (wyzwolonego) kształtu z zapomnienia i przyswoi wiedzę. Jeśli tak się stanie będzie idealny i zostanie ocalony."
"I rzekłem, "Panie, jak dusza może stać się mała i powrócić do istoty matki lub człowieka?", ucieszył się kiedy go o to zapytałem, rzekł do mnie, "Naprawdę, jesteś błogosławiony, bo zrozumiałeś! Dusza stworzona jest aby podążać za jedna za drugą, odkąd Duch jest w niej. Jest przez niego ocalona. Nie jest odsyłana do innego ciała."
"I rzekłem, "Panie, a ci którzy nie wiedzieli, ale się odwrócili, gdzie ich dusze się znajdą?" Wtedy mi odpowiedział, "Do miejsca gdzie aniołowie ubóstwa udają się, będą zabrani, gdzie nie ma żalu za grzechy. I będą tam trzymani do dnia w którym ci którzy bluźnili ich dusza będzie torturowana, i zostaną ukarani karą wieczną." I rzekłem, "Skąd pochodzi fałszywy duch?" odpowiedział mi, "Od Matki-Ojca, który jest bogaty w miłosierdzie, świętego Ducha w każdy sposób, od Jednego który jest miłościwy i jednoczy się z tobą, od Epinoi prawiedzy światła, powstał jako potomek idealnej rasy i z myślenia i wiecznego światła człowieka. Kiedy wódz wodzów zorientował się, że zostali wywyższeni ponad nim na wysokości - i przewyższali go w myśleniu - zapragnął zawładnąć ich myślami, nie wiedząc ze przewyższają go w tym i że nie będzie w stanie zawładnąć ich myślami."
"Obmyślił plan wraz z doradcami, którzy są jego mocami, i postanowili razem cudzołożyć z Zofią, i gorzki los (zgubny koniec) został poczęty przez nich, który jest ostatni z niestałych więzów. I jest z rodzaju (raczej) jednoznaczny. I jest twardszy i silniejszy niż ona, w którym bogowie zjednoczyli się, i anioły i demony i wszystkie pokolenia do dnia dzisiejszego. Od tego losu (przeznaczenia) wzięły się wszystkie grzechy i nieprawości i bluźnierstwa i okowy (łańcuchy) zapomnienia i niewiedzy (ignorancji) i każde srogie panowanie i poważnie (ciężkie) grzechy i wielki strach. Zatem całe stworzenie uczyniono ślepym tak żeby nie mogło dostrzec Boga, który jest ponad nimi wszystkimi. A z powodu łańcuchów zapomnienia, ich grzechy były ukryte. Bo są ograniczeni miarą i czasami i chwilami odkąd los jest ich panem.
" I wódz wodzów pożałował wszystkiego co stało się za jego sprawą. I tym razem zaplanował sprowadzić powódź na wszystko czego człowiek dokonał. Ale wielkość światła prawiedzy uprzedziła Noah, i ogłosił to całemu potomstwu którzy są synami człowieka. Ale ci którzy byli obcy nie słuchali go. Nie jest tak jak powiedział Mojżesz, 'ukryli się w arce' (Gn 7:7), lecz ukryli się w miejscu, i nie tylko Noah ale i wielu innych ludzi z niewzruszonej rasy. Udali się do miejsca gdzie ukryli się pośród świetlnych (świecących) chmur. I Noah uznał jego władzę, i tą która należała do światła była z nim, i opromieniała ich ponieważ on (wódz wodzów) rzucił ciemność na całą ziemię.
" I stworzył plan z mocami. Wysłał swych aniołów do córek człowieka, aby mogli wziąć niektóre z nich dla siebie i stworzyć (zapoczątkować) potomstwo z ich radości (uciech). Za pierwszym razem nie powiodło im się. Kiedy im się nie powiodło, zebrali się ponownie razem i stworzyli plan. Stworzyli fałszywego ducha, który przypominał Ducha, który był oszustwem, aby zatruł dusze. I aniołowie zmienili się z nich samych w podobnych do ich towarzyszek (wybranek) (córek człowieka), wypełniając je duchem ciemności, który zmieszali dla nich, i złem. Przynieśli złoto i srebro i prezent i miedź i żelazo i metal i różne inne rzeczy. I sterowali ludźmi, którzy podążali za nimi w wielkie kłopoty, poprzez zwodzenie ich wieloma obietnicami. Zestarzeli się (ludzie) nie zaznawszy żadnej radości. Umarli nie znając prawdy ani Boga prawdziwego. Tak oto całe stworzenie zostało zniewolone, od podstaw świata aż do dziś. I wzięli kobiety spłodzili dzieci z ciemnością na swoje podobieństwo i swego ducha. I zamknęli swe serca i stali się zatwardziali przez twardość ich fałszywego ducha do dziś.
"Dlatego, idealna Pronoia wszystkiego, zmieniła mnie w moje nasienie, bo istniałem pierwszy, idąc każdą drogą. Bo jestem najbogatszy w światło; jestem pamięcią (wspomnieniem) pleromy.
" I wszedłem do królestwa ciemności i wytrwałem i wszedłem do środka więzienia. I fundamenty chaosu zadrżały. I ukryłem się przed nimi z powodu ich dzikości a oni nie rozpoznali mnie.
"Ponownie wróciłem po raz drugi i wszedłem. Przybywam naprzód od tych którzy należą do światła, pamiątki (pamięci, wspomnienia) Pronoi. Wszedłem w środek ciemności do wnętrza Hadesu, odkąd szukałem aby zakończyć (wypełnić) zadanie. I fundamenty chaosu zadrżały, żeby zapadły się i pochłonęły tych którzy są w chaosie chaosie zniszczyły ich. I znów podbiegłem do mych korzeni światła, ażeby nie zostały zniszczone przed czasem.
"Jeszcze po raz trzeci udałem się - ja jestem światłem które istnieje w świetle, ja jestem pamięcią Pronoi - abym mógł wejść do środka ciemności i do Hadesu. Wypełniłem swoją twarz światłem zakończenia ich wieczności. I wszedłem do środka ich więzienia, które jest więzieniem ciała. I rzekłem, 'Ten który słucha niech powstanie z głębokiego snu'. I Zapłakał i zalał się łzami. Gorzkimi łzami płakał i powiedział, 'Kim jest ten który woła moje imię, i skąd pochodzi ta nadzieja która przyszła do mnie, kiedy jestem w łańcuchach więzienia?' I rzekłem, 'Jestem Pronoia(władca wszechrzeczy, sprzyjający wszystkiemu) czyste światło; jestem myśleniem dziewiczego Ducha, który powstał aby uświęcić miejsce. Powstań i pamiętaj że jesteś tym który usłyszał, podążaj za swym źródłem, którym jestem Ja, miłosierny, i strzeż się aniołów ubóstwa i demonów chaosu i tych którzy chcą cię omotać, strzeż się głębokiego snu i zamknięcia wewnątrz Hadesu.'
"I podniosłem go, i zapieczętowałem go w świetle pięcioma pieczęciami, ażeby śmierć nie miała nad nim władzy od tego momentu.
"Spójrz, teraz udam się wyżej, do idealnej wieczności. Wypełniłem wszystko, co miałem wobec ciebie, co miałeś usłyszeć. I powiedziałem wszystko abyś mógł zapisać i przekazać innym pokrewnym duszom twoim, bo to jest tajemnica (zagadka) niewzruszonej rasy.
I zbawiciel przedstawił te rzeczy jemu tak, aby mógł je zapisać i przechować bezpieczne. I powiedział mu: "Przeklęty będzie każdy, kto wymieni to na dar lub żywność, napój, ubranie, bądź cokolwiek innego". I rzeczy te przedstawione zostały mu w tajemnicy i natychmiast zniknął. Poszedł do swych współuczniów zdał im sprawę z tego, co przekazał mu zbawiciel.
Jezus Chrystus, Amen.
Pojęcia gnostyckie: Epinoja - pierwsza żeńska manifestacja Boga Pleroma - Siła Boga, Pełnia Boga. Pronoja - władca wszechrzeczy, sprzyjający wszystkiemu