Poniższy tekst, podobnie jak i dalsze w tej części, są tłumaczeniem ze strony www.near-death.com (jednego z większych 'kombajnów duchowych' poświęconych zjawiskom bliskim śmierci).

Tłumaczy(ła) Aneta Komło - wielkie dzięki dla mojej duchowej siostry.

Spór

W okresie pomiędzy A.D. 250 a 553 powstał spór wokół imienia Orygenes, i z niego wyłoniły się główne zarzuty, które ortodoksyjne chrześcijaństwo stawia przeciwko reinkarnacji. Orygenes z Aleksandrii, jeden z największych teologów chrześcijaństwa, był zwolennikiem reinkarnacji.

Orygenes był osobą oddaną autorytetowi świętych ksiąg, utrapieniem dla wrogów kościoła, i męczennikiem za wiarę. Był nauczycielem duchowym wielkiej i wdzięcznej potomności a mimo to jego nauki uznano za herezje w 553 roku. Debaty i spory, które wybuchały wokół jego nauk są właściwie świadectwem mówiącym o obecności reinkarnacji w kościele!

Sprawa przeciwko Orygenesowi pojawiała się zrywami od ok. A.D. 300 (pięćdziesiąt lat po jego śmierci) aż do 553 roku. Pośród jego krytyków byli pisarze wielkiej sławy jak i mało znani eklektycy. Zaliczali się do nich Methodius z Olympus, Eppiphanius z Salamis, Theophilus, biskup Jeruzalem, Jerome, i Imperator Justinian. Pierwszy z nich, Methodius z Olympus, był biskupem Grecji i zmarł śmiercią męczeńską w roku 311. On i Piotr z Aleksandrii, którego prace są prawie zupełnie zaginione, reprezentują pierwszą falę anty-Orygenizmu. Byli oni zainteresowani głównie preegzystencją dusz i poglądami Origena na temat zmartwychwstania zmarłych. Kolejny, potężniejszy nurt przeciwko Origenizmowi pojawił się wiek później. Przeciwnikami byli Ephiphanius z Salamis, Theophilus z Aleksandrii i Jerome.

Od około 395 do 403 roku Orygenes stał się przedmiotem gorących debat w całym chrześcijaństwie. Tych trzech eklektyków włożyło wiele energii w badanie kontrowersyjnej doktryny Orygenesa. I znów spór wybuchł około 535 roku a w ślad za tym The Emperor Justinian ułożył traktat przeciwko Orygenesowi w 543, wnosząc 9 klątw przeciwko „On First Principles”, Orygenesa głównej teologicznej pracy. Orygenes był ostatecznie oficjalnie potępiony podczas Drugiego Soboru w Konstantynopolu w 553, kiedy to obłożono go piętnastoma klątwami.

Krytycy Orygenesa zaatakowali go w kwestiach indywidualnych a zarazem nie stworzyli systematycznej teologii, którą mogliby mu przeciwstawić. Pomimo to, można zebrać z ich pism 5 głównych argumentów, które Chrześcijaństwo postawiło przeciwko teorii reinkarnacji:

1. wydaje się ona umniejszać zbawienie Chrześcijan
2. jest w konflikcie ze zmartwychwstaniem ciała
3. stwarza nienaturalny podział pomiędzy ciałem i duszą
4. jest zbudowana na opartym na spekulacjach użyciu chrześcijańskich ksiąg
5. nie mamy wspomnień poprzednich istnień

Argumenty te będą bardziej wyjaśnione podczas wstępnego spojrzenia na system Orygensa. Chociaż jest to oczywiście niemożliwe by na kilku stronach dobrze oddać myśl tak wielkiego i misternego myśliciela jak Orygenes, to jednak niektóre z wyróżniających się aspektów jego myśli mogą zostać streszczone.

REINKARNACJA [z języka łacińskiego re - "ponownie" i późnołacińskiego incarnatio - "wcielenie"], metempsychoza, transmigracja: odradzanie się duszy zmarłego człowieka w innym ciele, wędrówka dusz przez kolejne wcielenia;

wszystkie 3 terminy odnoszą się do tej samej koncepcji, przy czym reinkarnacja oznacza wędrówkę dusz w obrębie gatunku ludzkiego, podczas gdy dwa pozostałe terminy oznaczają odradzanie się dusz również w roślinach, zwierzętach, a nawet w postaci demonów i bóstw; koncepcja reinkarnacji jest składnikiem wierzeń eschatologicznych wielu religii; najpełniej rozwinięta w religiach indyjskich, stanowiła również ważny element w wierzeniach orfików i pitagorejczyków, w platonizmie, gnostycyzmie, kabalistyce, a w czasach nowoż. — w teozofii i antropozofii. (źródło: Encyklopedia PWN)

Czy reinkarnacja na pewno nie jest obecna w Biblii?